Η ταχεία εξάπλωση της τεχνητής νοημοσύνης λειτουργεί ως καταλύτης για την οικονομική ανάπτυξη, ωστόσο παράλληλα υπάρχει ο κίνδυνος να διευρύνει τις ανισότητες μεταξύ των χωρών.
Την ίδια ώρα, η ανάγκη για ενισχυμένη διεθνή συνεργασία γίνεται ακόμη πιο επιτακτική, καθώς η παγκόσμια οικονομία βρίσκεται αντιμέτωπη με την ενεργειακή κρίση και ένα δημόσιο χρέος που έχει φτάσει σε ιστορικά υψηλά επίπεδα.
Αυτό υπογράμμισε η επικεφαλής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, Κ. Γκεοργκίεβα.
Κατά τη διάρκεια ομιλίας της στη Σιγκαπούρη, η Γκεοργκίεβα περιέγραψε μια παγκόσμια οικονομία που δέχεται ταυτόχρονα δύο αντίθετες πιέσεις: από τη μία πλευρά, ένα αρνητικό σοκ στην προσφορά ενέργειας και, από την άλλη, μια θετική ώθηση στη ζήτηση που σχετίζεται με την ανάπτυξη της τεχνητής νοημοσύνης. Όπως σημείωσε, ο συνδυασμός των δύο αυτών παραγόντων έχει ιδιαίτερα άνισες επιπτώσεις στις επιμέρους οικονομίες.
Σύμφωνα με τα στοιχεία του ΔΝΤ, τα ηλεκτρονικά εξαρτήματα και τα προϊόντα τεχνολογίας που σχετίζονται με την τεχνητή νοημοσύνη αντιπροσωπεύουν ήδη περισσότερο από το 10% του παγκόσμιου εμπορίου αγαθών.
Ωστόσο, η πρόκληση δεν περιορίζεται στην προσωρινή ενίσχυση της ζήτησης μέσω των επενδύσεων σε υποδομές. Το ζητούμενο είναι η τεχνητή νοημοσύνη να οδηγήσει σε διατηρήσιμη αύξηση της παραγωγικότητας μέσα από την ευρύτερη υιοθέτησή της.
Στο μεταξύ, το ΔΝΤ διαπιστώνει ότι διαμορφώνεται μια οικονομία «δύο ταχυτήτων». Χώρες που συμμετέχουν ενεργά στις παγκόσμιες αλυσίδες τεχνολογικής παραγωγής, όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Κίνα και η Ινδία, αλλά και οι ασιατικές οικονομίες που πρωταγωνιστούν στην παραγωγή μικροεπεξεργαστών, είναι σε θέση να αποκομίσουν σημαντικά οφέλη από την έκρηξη της τεχνητής νοημοσύνης. Αντίθετα, μεγάλο μέρος του υπόλοιπου κόσμου κινδυνεύει να μείνει εκτός αυτής της δυναμικής.
Η ενεργειακή κρίση
Η Γκεοργκίεβα υπογράμμισε ότι η πλήρης αξιοποίηση των δυνατοτήτων της τεχνητής νοημοσύνης προϋποθέτει την εξασφάλιση ευρύτερης πρόσβασης στην τεχνολογία σε παγκόσμιο επίπεδο. Για να επιτευχθεί αυτό, απαιτείται διεθνής συνεργασία, η οποία, όπως σημείωσε, δεν αποτελεί απλώς ζήτημα αλληλεγγύης, αλλά εξυπηρετεί τα συμφέροντα όλων των χωρών σε έναν αλληλένδετο παγκόσμιο οικονομικό χώρο.
