Για την ανάγκη μίας νέας στρατηγικής όσον αφορά την διαχείριση των αποβλήτων και την κυκλική οικονομία, έκανε λόγο ο π. Υπουργός Περιβάλλοντος και νυν Ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ – ΚΙΝΑΛ Γιάννης Μανιάτης, στο μήνυμά του στο 9ο Συνέδριο της ΕΕΔΣΑ.
Ο κ. Μανιάτης μεταξύ άλλων τόνισε αρχικά:
“Η διαχείριση των αποβλήτων δεν μπορεί πλέον σήμερα να αντιμετωπίζεται ως τεχνικό, ή στενά περιβαλλοντικό θέμα.
Δυστυχώς η Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά και η χώρα μας, για πολλά χρόνια αντιμετώπισαν την διαχείριση αποβλήτων, αντίστοιχα με άλλους τομείς όπως τις πρώτες ύλες, την ενέργεια, και την μεταποίηση, σχεδόν μονοσήμαντα.
Σε πολλές περιπτώσεις μάλιστα απέτυχαν ταυτόχρονα και στην επίτευξη του κύριου στόχο τους. Για παράδειγμα, το 2023, το ποσοστό κυκλικής χρήσης υλικών ήταν 11,8%, δηλαδή αυξημένο κατά μόλις 1,1 ποσοστιαίες μονάδες σε σύγκριση με το 2010″.
Για να προσθέσει στη συνέχεια:
“Εξάλλου, στην πρόσφατη ευρωπαϊκή Πράξη για τις Κρίσιμες Πρώτες Ύλες, έχει τεθεί ως στόχος η επεξεργασία και μεταποίηση εντός της ΕΕ να είναι πάνω από 40%, η δε ανακύκλωση πάνω από 25% μέχρι το 2030. Πολύ φιλόδοξοι στόχοι που μακάρι να τους πετύχουμε.
Σήμερα, που όλοι πλέον αναγνωρίζουν ότι η κυκλική οικονομία δεν είναι ένα περιβαλλοντικό σύνθημα, αλλά ζήτημα γεωπολιτικής ασφάλειας, κοινωνικής συνοχής, βιομηχανικής ανταγωνιστικότητας και κλιματικής ανθεκτικότητας, πρέπει επιτέλους να δράσουμε. Η Ευρώπη δεν μπορεί να συνεχίσει να λειτουργεί με ένα μοντέλο «παράγω ελάχιστα – καταναλώνω πολλά περισσότερα– απορρίπτω σχεδόν τα πάντα».
Πρέπει να περάσουμε από την οικονομία της σπατάλης, στην οικονομία της αξίας. Ξέρουμε ότι τα απόβλητα, με τις κατάλληλες πολιτικές, μπορούν να δημιουργήσουν ένα σημαντικό οικονομικό οικοσύστημα, ενταγμένο στο ευρύτερο οικοσύστημα της παραγωγής, μεταποίησης, επαναχρησιμοποίησης και ανακύκλωσης.
Είναι αδιανόητο να μας απασχολεί το παγκόσμιο ζήτημα της αειφορίας και να εθελοτυφλούμε εισάγοντας κάθε προϊόν που συνεπάγεται εξορύξεις και επεξεργασία από περιβαλλοντικά αμφίβολες δραστηριότητες του εξωτερικού. Χρειαζόμαστε μια νέα στρατηγική, που θα αντιμετωπίσει τα προβλήματα που πλήττουν τους ευρωπαϊκούς εξορυκτικούς και μεταποιητικούς κλάδους, όπως το υψηλό κόστος ενέργειας, η μειωμένη πρόσβαση στις κεφαλαιαγορές, η γραφειοκρατία και οι κακές σχέσεις με τις τοπικές κοινωνίες.
Απαιτείται να αλλάξουμε το καταναλωτικό πρότυπο των ευρωπαϊκών κοινωνιών, προτάσσοντας την επισκευή και επαναχρησιμοποίηση συσκευών.
Τέλος, χρειάζεται να ανατάξουμε τους τομείς της επαναχρησιμοποίησης των υλικών και της ανακύκλωσής τους. Στις περισσότερες των περιπτώσεων, οι τεχνολογίες είναι ήδη διαθέσιμες.
Προφανώς βέβαια, δεν αρκεί να έχουμε στόχους και στρατηγικές. Χρειαζόμαστε εφαρμογή. Χρειαζόμαστε επενδύσεις σε υποδομές, σύγχρονα συστήματα συλλογής και ανακύκλωσης, πρόληψη και επαναχρησιμοποίηση, ψηφιακά εργαλεία και ισχυρά κίνητρα για την πραγματική αλλαγή του παραγωγικού και καταναλωτικού μοντέλου.
Και πάνω απ’ όλα, χρειαζόμαστε μακροπρόθεσμη στρατηγική και ισχυρή πολιτική βούληση από το κεντρικό κράτος, στοιχεία που μας έλλειψαν τα τελευταία χρόνια.
Μόνο έτσι μπορεί να δημιουργηθεί ένα πλαίσιο συνεργασίας, που θα επιτρέψει στην επιστήμη, την αυτοδιοίκηση, τις επιχειρήσεις και την κοινωνία, να κινηθούν στην ίδια κατεύθυνση.
Είμαι πεισμένος ότι η Κυκλική Οικονομία μπορεί να γίνει ένα από τα μεγάλα συγκριτικά πλεονεκτήματα της Ευρώπης και μια σημαντική ευκαιρία για την Ελλάδα, να δημιουργήσει νέες επενδύσεις, νέες τεχνολογίες και ποιοτικές θέσεις εργασίας”.
Δείτε αναλυτικά την τοποθέτηση του ευρωβουλευτή του ΠΑΣΟΚ – ΚΙΝΑΛ, εδώ:
