Το πρώτο επιβεβαιωμένο περιστατικό μόλυνσης ανθρώπου από τον ιό Σαμόντα (Shamonda) εντόπισαν οι υγειονομικές αρχές της Γαλλίας. Ο ασθενής κατέληξε στη συνέχεια, ενώ, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των αρχών, τα μέχρι στιγμής στοιχεία δεν δείχνουν να υπάρχει κίνδυνος για τον γενικό πληθυσμό.
Πρόκειται για την πρώτη καταγεγραμμένη περίπτωση ανθρώπινης μόλυνσης από τον συγκεκριμένο ιό, ο οποίος μέχρι σήμερα ήταν γνωστό ότι προσβάλλει κυρίως ζώα, με τα βοοειδή να αποτελούν τους συχνότερους ξενιστές.
Οι γαλλικές αρχές εξετάζουν τις συνθήκες κάτω από τις οποίες σημειώθηκε η μόλυνση. Το επικρατέστερο σενάριο είναι ότι ο ασθενής εκτέθηκε στον ιό στην ανατολική Γαλλία, όπου είχαν καταγραφεί περιστατικά σε ζώα κατά τους ανοιξιάτικους και θερινούς μήνες του 2026.
Πώς μεταδίδεται ο ιός Σαμόντα
Ο ιός Σαμόντα ανήκει στην οικογένεια των ορθομπουνιαϊών (Orthobunyavirus) και μεταδίδεται κυρίως μέσω μικρών αιμομυζητικών εντόμων του γένους Culicoides, τα οποία είναι γνωστά ως σκνίπες.
Στα βοοειδή, η μόλυνση μπορεί να προκαλέσει συμπτώματα όπως πυρετό, διάρροια, αδυναμία και μειωμένη παραγωγή γάλακτος. Παράλληλα, έχουν εξεταστεί και πιθανές επιπτώσεις στην αναπαραγωγική λειτουργία των ζώων.
Ο ιός αναγνωρίστηκε για πρώτη φορά στη Νιγηρία, στα μέσα της δεκαετίας του 1960. Έκτοτε, η παρουσία του είχε εντοπιστεί περιστασιακά σε περιοχές της Αφρικής, αλλά και στην Ιαπωνία.
Το καλοκαίρι του 2026 καταγράφηκε για πρώτη φορά στην Ευρώπη, με περιστατικά σε ζώα στη Γαλλία, τη Γερμανία και την Ελβετία. Ακολούθως, η παρουσία του εντοπίστηκε και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες.
Τι γνωρίζουν οι αρχές για τον κίνδυνο μετάδοσης στον άνθρωπο
Ο εντοπισμός του ιού σε άνθρωπο αποτελεί σημαντική εξέλιξη, καθώς μέχρι σήμερα δεν υπήρχαν τεκμηριωμένα στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι μπορεί να προκαλέσει μόλυνση σε ανθρώπους.
Οι γαλλικές υγειονομικές αρχές υπογραμμίζουν ότι, με βάση τα έως τώρα διαθέσιμα δεδομένα, δεν προκύπτουν ενδείξεις κινδύνου για τον γενικό πληθυσμό.
Η διερεύνηση του περιστατικού αναμένεται να προσφέρει περισσότερα στοιχεία σχετικά με τις συνθήκες έκθεσης του ασθενούς στον ιό και να συμβάλει στην καλύτερη κατανόηση της συγκεκριμένης περίπτωσης.
