Μια θεατρική ιστορία που φέρνει στο προσκήνιο τη βία, τον εκφοβισμό, τη συγκάλυψη και τη συλλογική ευθύνη παρουσιάζεται μέσα από την παράσταση «Άλεξ/Αλέξανδρος», με πρωταγωνιστή τον Πάνο Βλάχο. Η πρεμιέρα έχει προγραμματιστεί για τις 7 Νοεμβρίου στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, σε σκηνοθεσία της Λητώς Τριανταφυλλίδου.
Η ιστορία εκτυλίσσεται σε μια μικρή επαρχιακή πόλη, όπου ένα αγόρι εξαφανίζεται μυστηριωδώς, χωρίς να αφήσει πίσω του κανένα ίχνος. Η εξαφάνιση προκαλεί αναστάτωση σε ολόκληρη τη χώρα, γίνεται πρώτο θέμα στα μέσα ενημέρωσης και συνοδεύεται από πλήθος σεναρίων και υποθέσεων. Το παιδί δεν εντοπίζεται ποτέ, ενώ αρκετούς μήνες αργότερα οι έρευνες στρέφονται προς μια παρέα ανηλίκων.
Μια ιστορία που επιστρέφει μέσα από τη μνήμη
Στο επίκεντρο της παράστασης βρίσκεται ένα από τα παιδιά που ενεπλάκησαν στην υπόθεση. Χρόνια αργότερα, πλέον ενήλικας, έρχεται ξανά αντιμέτωπος με τα γεγονότα που καθόρισαν τη ζωή του.
Μέσα από καταθέσεις, αναπαραστάσεις και αποσπασματικές αναμνήσεις, προσπαθεί να συνθέσει το παζλ εκείνων των ημερών και να αντιμετωπίσει το βάρος όσων εξακολουθούν να τον συνοδεύουν.
Ο Πάνος Βλάχος αναλαμβάνει τον κεντρικό ρόλο, ενσαρκώνοντας διαδοχικά τις ενήλικες φιγούρες μιας κοινωνίας που αναζητά εξηγήσεις, επιχειρεί να αποσιωπήσει όσα συνέβησαν ή προσπαθεί να απομακρύνει από πάνω της την ευθύνη.
Δίπλα του, πέντε ανήλικοι ηθοποιοί εναλλάσσονται στους ρόλους θυμάτων και θυτών, μαρτύρων και συνεργών, αναπαριστώντας τα πρόσωπα και τις στιγμές μιας υπόθεσης που παραμένει ανοιχτή στη μνήμη.
Το bullying και η κουλτούρα της βίας
Το «Άλεξ/Αλέξανδρος» προσεγγίζει τη βία ως ένα φαινόμενο που δεν περιορίζεται σε ένα μεμονωμένο περιστατικό μεταξύ παιδιών. Εξετάζει τον τρόπο με τον οποίο τα αγόρια διαμορφώνουν από μικρή ηλικία την αντίληψη ότι η δύναμη συνδέεται με την επιβολή, ενώ η ευαισθησία και η ευαλωτότητα εκλαμβάνονται ως αδυναμία.
Το έργο προσεγγίζει τον σχολικό εκφοβισμό ως κομμάτι μιας ευρύτερης νοοτροπίας, η οποία καλλιεργείται στο οικογενειακό περιβάλλον, στο σχολείο, στις παρέες αλλά και στην ίδια την κοινωνία.
Παράλληλα, αναδεικνύει τα όρια ανάμεσα στην προσωπική ευθύνη και την ευθύνη του συνόλου, θέτοντας στο επίκεντρο τον ρόλο της κοινότητας απέναντι σε περιστατικά βίας.
Η σκηνοθετική προσέγγιση της Λητώς Τριανταφυλλίδου
Η σκηνοθέτις Λητώ Τριανταφυλλίδου αντιμετωπίζει την ιστορία ως μια θεατρική αναζήτηση της μνήμης. Η ανάκριση, το παιχνίδι και η αναπαράσταση εναλλάσσονται επί σκηνής, αλλάζοντας συνεχώς την οπτική μέσα από την οποία ο θεατής παρακολουθεί τα γεγονότα.
Η παράσταση καλεί το κοινό να εξετάσει όχι μόνο την ακραία εκδήλωση της βίας μεταξύ ανηλίκων, αλλά και το περιβάλλον μέσα στο οποίο αυτή αναπτύχθηκε.
Έτσι, η εξαφάνιση ενός παιδιού μετατρέπεται σε μια ευρύτερη ιστορία για μια ολόκληρη πόλη, η οποία βρίσκεται αντιμέτωπη με όσα συνέβησαν, αλλά και με τη δική της ευθύνη.
Στην παράσταση συμμετέχει επίσης ομάδα παιδιών, αποτελούμενη από τους Χριστόφορο Καρδαχάκη, Μάριο Λούντζη, Δημήτρη Μακρόπουλο, Αντώνη Μαργαρίτη, Στέφανο Πελεκάνο, Γιάννη Πολιά, Ζώη Πόπορη, Ιάσονα Ρούσσο, Νίκο Σκλάβο και Αριστείδη Χαμηλάκη.
